ഒരു കുപ്പി കഥ

image

ഞാന്‍ ഒരു യാത്രയില്‍ ആയിരുന്നു.  കെ. എസ്. ആര്‍. റ്റി. സി ബസ്സിലെ ഇടത് വശത്തെ ജനാലയിലൂടെ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.  ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ ഒന്ന് മയങ്ങി.  കണ്ണ് തുറക്കുമ്പൊൾ പെരുമ്പാവൂർ എത്തിയിരുന്നു.  കാപ്പി കുടിക്കാനായി പത്തു മിനിറ്റ് സമയം ഉണ്ട്. എല്ലാവരും ഇറങ്ങി.  അടുത്ത് ഇരുന്ന ആൾ വേഗം ബാഗ് എടുത്ത് ഇറങ്ങി. ഞാന്‍ സമയം നോക്കി.  9 മണി കഴിഞ്ഞു. ബസ് ഡ്രൈവര്‍ വന്നു കയറി.  പോകാം. ബസ് പതിയെ നീങ്ങി.  ആരോ ഡോറിൽ തട്ടി. കണ്ടക്ടര് ബെല്‍ അടിച്ചു നിറുത്തി.
കയറിയ ആളെ ഒന്ന് നോക്കി.  മമാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്‍.  അയാള്‍ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിവന്നിരുന്നു.

ഒരു മനം മടുപ്പിക്കുന്ന മണം. അയാള്‍ കഴിച്ച ഏതൊ മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം.

അയാള്‍ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമം നടത്തി.  ഞാന്‍ മിണ്ടിയില്ല.
ഈ സുകുമാരനെ നിനക്കൊന്നും അറിയില്ല. ഈ സുകുമാരന്‍  പട്ട അടിച്ച കാശ് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ പട്ടണം വാങ്ങിയേനെ. അത് എന്നിൽ ചിരിയാണ് ഉണർത്തിയത്.

ഏതൊ ഒരിടത്ത് അയാള്‍ ഇറങ്ങി പോയി.

ഞാന്‍ വീണ്ടും ജനല്‍ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് ഇരുന്നു.

മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നത് ഒരു കുപ്പി ആയിരുന്നു.

ജീവിതത്തിൽ എന്നും  പ്രതിബന്ധം ആയി നിന്ന ലഹരി നിറച്ച കുപ്പികള്‍. ഓർമ്മ വച്ച കാലം മുതല്‍
അന്ധകാരത്തിന്റെ ഇരുൾ വഴികളില്‍ പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിന് മദ്യത്തിന്റെ മണമാണ്.
എനിക്ക് ഒപ്പം വളര്‍ന്നു വന്ന ലഹരി എന്ന സഹോദരന്‍.

ഇന്ന് രാത്രിയും എന്റെ വീട്ടിൽ കുപ്പി തുറക്കും. അത് ഒരു ദിനചര്യ ആണ്.

“മദ്യം കുപ്പിയില്‍ നിറച്ച കവിതയാണ്”

ഇത് തിതിരുത്തണം

കരൾ നൊന്തു കരയുന്ന ഒരു അമ്മയുടെ, ഒരു ഭാര്യയുടെ ,   മക്കളുടെ കണ്ണുനീരിൻറെ  ലഹരിയാണ് മദ്യം.

എനിക്ക് ഇറങ്ങുവാനുളള സ്ഥലം അടുത്തു. ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. കാരണം ഞാനും ഒരു  കുടിയന്റെ മകന്‍ ആണ്.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s